• Helena Lakkioti

    Σβήσε τα Κεριά Λώρα 2, ακρυλικό σε χαρτί, 70x100cm Χριστίνα, ακρυλικό και λάδι σε καμβά, 110x110cm Σβήσε τα κεριά Λώρα 1, ακρυλικό και γραφίτης σε χαρτί, 70x100cm Άσπρο Φεγγάρι, λάδι σε ξύλο, 50x70cm Καμπύλες και Ευθείες, ακρυλικό και λάδι σε ύφασμα, 80x110cm Πορτραίτο, ακρυλικό και λάδι σε ύφασμα, 50x50cm Την ημέρα..., ακρυλικό  σε ύφασμα, 70x90cm Παραμυθάκι, ακρυλικό  σε χαρτί, 17x17cm Μύθοι του Αισώπου 2, ακρυλικό και γραφίτης σε χαρτί, 40x60cm Χριστίνα, ακρυλικό και λάδι σε καμβά, 110x110cm

    Σβήσε τα Κεριά Λώρα 2, ακρυλικό σε χαρτί, 70x100cm

    Χριστίνα, ακρυλικό και λάδι σε καμβά, 110x110cm

    Σβήσε τα κεριά Λώρα 1, ακρυλικό και γραφίτης σε χαρτί, 70x100cm

    Άσπρο Φεγγάρι, λάδι σε ξύλο, 50x70cm

    Καμπύλες και Ευθείες, ακρυλικό και λάδι σε ύφασμα, 80x110cm

    Πορτραίτο, ακρυλικό και λάδι σε ύφασμα, 50x50cm

    Την ημέρα..., ακρυλικό σε ύφασμα, 70x90cm

    Παραμυθάκι, ακρυλικό σε χαρτί, 17x17cm

    Μύθοι του Αισώπου 2, ακρυλικό και γραφίτης σε χαρτί, 40x60cm

    Χριστίνα, ακρυλικό και λάδι σε καμβά, 110x110cm

    Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

    Αφουγκράζεται και ιχνηλατεί την ψυχή στα ζωγραφικά της έργα και στα σχέδια  της, η Έλενα Λακκιώτη, αξιοποιώντας στο έπακρον και πάντοτε, υποβλητικά: προσωπικά συναισθήματα και μνήμες καθώς και θησαυρίσματα ανα-μοχλευμένων  επιδράσεων από δημιουργούς του παρελθόντος στους χώρους της ζωγραφικής, του κινηματογράφου και  της φιλοσοφίας.
    Υπερευαίσθητη και, κυρίως, ενδιαφέρουσα καλλιτέχνιδα, η Λακκιώτη έχει εναρμονίσει απόλυτα την έκφραση –την εικαστική καταγραφή-του εσωτερικού της κόσμου, με την από κάθε άποψη πρότυπη οπτική γωνία μεσ’ από την οποία  δεν στήνει απλά αλλά χειρίζεται το θέμα της. Η πλαισίωση, το κεντράρισμα  του θέματος, έτσι, ώστε να υποβάλλεται όσο πιο διακριτικά γίνεται, η διάταξη σε μια σκηνή θεάτρου  ή, και η εγκατάσταση των πρόσφατων ζωγραφικών έργων εν είδει φρίζας στον χώρο, ενθαρρύνει την παρατηρητικότητα και την έφεση του θεατή να αποδεσμεύσει τα προσωπικά του βιώματα και να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα. Να αποπειραθεί, κοντολογίς, έναν προσωπικό διάλογο με τις εικονιζόμενες μορφές. Οι περισσότερες μορφές, προβλημένες προφίλ  σε μεγάλες επιφάνειες καθαρού χρώματος (κόκκινου ή και μπλε) που διακόπτονται μοναχά από  ηθελημένα σχηματοποιημένα και φορτισμένα συμβολικά εικαστικά στοιχεία, που υποβάλλουν την έννοια της λύτρωσης και της απελευθέρωσης από καθετί το καταναγκαστικό ακτινοβολούν, σχεδόν, στην κυριολεξία, μια μοναδικότητα.
    Η αντιπαράθεση ρεαλιστικών στοιχείων με  στοιχεία δοσμένα πλακάτ ενισχύει αντί να αποδυναμώνει  την ένταση που εμφωλεύει, εδώ. Τα εξαντλητικά δουλεμένα ανατομικά  στοιχεία: τα πρόσωπα ή και τα ανθρώπινα μέλη οργωμένα από τον πόνο  και τις  δοκιμασίες της καθημερινής διαβίωσης αλλά συνάμα  τόσο μεγαλόπρεπα  και αξιοπρεπή στη μοίρα που τους έλαχε, προβάλλουν με μια πρωτοφανή ζωντάνια σε αντιδιαστολή  με το ηθελημένα  ελάχιστα υπαινιχτικό και, σχεδόν,  ουδέτερο βάθος.
    Εγκαρτέρηση, μελαγχολία, αναμονή, προσμονή, αλλά ποτέ, υποχώρηση και εγκατάλειψη  είναι  τα συναισθήματα που ενορχηστρώνονται με μεγάλη ευαισθησία εδώ, για να σημάνουν ακόμη και στον πιο αμέτοχο θεατή το μήνυμα της καλλιτέχνιδας.
    Παρά τη φαινομενική τους, μοναχά, ακινησία, οι μορφές πάλλονται  εσωτερικά,  σε σημείο που να εντυπώνονται ανεξίτηλα  στη μνήμη και στον ψυχισμό μας. Χάρη στο ταλέντο της Λακκιώτη αντιλαμβανόμαστε το βλέμμα των μορφών, παρά το ότι η ανθρώπινη φιγούρα δεν προβάλλει σε κατενώπιον στάση.

    Και, το κυριότερο: διεισδύουμε στον ψυχισμό τους.  Διαβάζουμε, ακόμη και μες από τη χαρακτηριστική κλίση της κεφαλής,  τη στάση των χεριών, τη στάση της καθισμένης μορφής κάτι το καίριο από την  ψυχοσύνθεσή της. Στην όλη διάγνωση βοηθά πάρα πολύ η επιλογή των χρωμάτων και ο τρόπος  που άλλοτε απλώνονται πλακάτ και άλλοτε δυναμικά δουλεμένα σε γεωμετρικά ή άλλα σχήματα ενισχύουν σε υποβολή την παρουσία της φιγούρας.
    Στήνεται ένας αινιγματικός διάλογος, κάθε φορά, εδώ  μια σχέση αντιπαραβολής  με μια επιφανειακή μοναχά ηρεμία. Και από μιαν ανάπαυλα ανάμεσα σε δύο διαφορετικές φάσεις σφυγμομετρούμε  σε κάθε σύνθεση της καλλιτέχνιδας που  με επιμονή και ευαισθησία κατορθώνει μες από την παραστατική απεικόνιση να μας υποβάλλει σε συνδυασμό με την πλακάτ επιφάνεια του φόντου: Το «άδηλο» της ειμαρμένης. Το αστάθμητο της ανθρώπινης ύπαρξης. Το ανολοκλήρωτο ενός συναισθήματος. Την παραδοχή μιας συγκεχυμένης συναισθηματικά κατάστασης.
    Εντυπώσεις που οξύνονται μες από τη συνεχή αντιπαράθεση δισδιάστατου(φόντο)και τρισδιάστατου χώρου(μορφές) αναγάγοντάς μας στις μεθόδους(ταυτόχρονο κ.α.) των συγχρόνων κινηματογραφιστών.
    Οπωσδήποτε, οι αινιγματικές μορφές της Λακκιώτη φαινομενικά, μόνον, αμέτοχες στα τεκταινόμενα, μας γητεύουν με τη θωριά τους. Πομποί και δέκτες της ανθρώπινης ευαισθησίας, μας πείθουν για την δεκτικότητά τους στις διαμηνύσεις του σύμπαντος.
    Άλλωστε,  δείχνουν, κατάφορα, ότι κωφεύουν στα γήινα για να μπορούν να δέχονται όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται τα μηνύματα και τα ερεθίσματα από την υπέρτατη ενέργεια που διέπει το σύμπαν. Προβάλλουν, έτσι, κατεξοχήν μαρτυρίες  εκείνης της υπέρτατης διεργασίας σύμφωνα με την οποία: πνεύμα και ύλη  δεν αποτελούν παρά τις δύο διαφορετικές όψεις μιας και της αυτής υπέρτατης αλήθειας: Της ενέργειας που είναι ταυτόσημη με την κοσμογονία.
    Άτεγκτες μαρτυρίες αυτής, ακριβώς, της ενέργειας, οι απεικονιζόμενες, εδώ, μορφές, υπερπλήρεις από εντυπώσεις, συναισθήματα και μνήμες  τεκμηριώνουν το αδυσώπητο της ανθρώπινης μοίρας που όμως επηρεάζει μοναχά το φυσικό τους σαρκίο. Αυτήν, ακριβώς, την αντιδιαστολή εκφράζει όσο πιο εύγλωττα γίνεται  η Λακκιώτη μεσ’ από το εμπνευσμένο τωρινό της έργο .

    Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν
    Δρ. Ιστορικός της Τέχνης-Τεχνοκριτικός