• (Ελληνικά) ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ “ΕΓΚΥΚΟΤΙΣΜΟΙ”

    COMMEDIA DEL' ARTE

    (Ελληνικά) ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ “ΕΓΚΥΚΟΤΙΣΜΟΙ”

    OUTBURST

    Η ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΗ

    Ο ΕΚΠΕΣΩΝ

    Ο Μικρός Άνθρωπος στο Μεγάλο Δωμάτιο

    Ο Φύλακας της Πετόσφαιρας (2)

    Ο Φύλακας της Πετόσφαιρας (1)

    Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

    ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ “ΕΓΚΥΚΟΤΙΣΜΟΙ”

    H³OMO FABER

    Με την τελευταία ενότητα των γλυπτών της η Βασιλική Σοφρά επανατοποθετεί τρία σημαντικά ζητήματα του Μοντερνισμού στον Ευκλείδειο Χώρο επιλέγοντας εξαιρετικά οικονομικά μέσα. Τα εργαλεία της είναι οι ακμές ενός κύβου και μία μινιμαλιστική ανθρώπινη φιγούρα. Τα προβλήματα που θέτει στον αντιλήπτορα είναι:
    α΄ Η σημασία της αυξομείωσης του μεγέθους των δομικών στοιχείων του έργου τέχνης·
    β΄ Η διαφορά του σχεδίου που προορίζεται για προσχέδιο γλυπτού, από εκείνο που προορίζεται για δουλειά καβαλέτου και χρώματος· και
    γ΄ ο καίριος ρόλος της φιγούρας ως δείκτης αποστάσεων, συμπαγoύς και οριοθέτησης χώρων σε όλο το εικαστικό πεδίο.

    Όλα τα προαναφερθέντα έχουν απασχολήσει, με διαφορετικούς τρόπους και ποικίλα σημεία εκκίνησης, κάθε δημιουργό που απευθύνεται αμιγώς στην όρασή μας, ωστόσο ο Μοντερνισμός τόνισε περισσότερο παρά ποτέ την ανάγκη διάγνωσης του δυνατού σχεδίου πίσω από κάθε έργο, ακριβώς επειδή πρότεινε αφηρημένες έως και διαλυμένες φόρμες, αναδεικνύοντας το σχέδιο ως βασική στρατηγική δόμησης του τελικού αισθητικού αποτελέσματος.

    Εν προκειμένω, η γλύπτρια επιλέγει να διαχειριστή τέτοιου βάθους θέματα δίχως οποιαδήποτε φλυαρία και με βαθειά γνώση του σχεδιαστικού της ρεπερτορίου, γεγονός που αποδεικνύει το εξασκημένο μάτι χιλιόμετρα προϋπηρεσίας στο εργαστήριο. Επιλέγει με γενναιότητα να αφαιρέση πράγματα που θα μπορούσε εύκολα να κάνη χάριν εντυπωσιασμού (π.χ. να κλείση τις πλευρές με διαφάνειες, να μονοχρωματίση τη φιγούρα με κάποιο βασικό ωμό χρώμα, όπως ένα καρμίνιο, κ.λ.π.), ενώ μας καλεί να επικεντρωθούμε στις πρωτογενείς ευκλείδειες σχέσεις πεδίου που εγκαθιστούν χώρους. Οι μαύρες ακμές αντλούνται από και εξελίσσουν τα διδάγματα του Giacometti. Το γλυπτικό σχέδιό της που εξυπακούεται άμεσα ως απολύτως απλοποιημένο, έχει χρησιμοποιήσει τις αποφάνσεις του Brancusi. Τέλος, η φιγούρα που αυτοοριοθετείται στον σωματικό της περίγυρο, έρχεται κατευθείαν από το σωματικό περιβάλλον του Βιτρούβιου Ανθρώπου.

    Οπωσδήποτε οι μικροί, ξύλινοι κύβοι μας παραπέμπουν στο αλφαβητάρι των τριών διαστάσεων, καθώς ανάγουν όλο το ουσιαστικό σκεπτικό της ενότητας στο πρωτόλειο παιδικό παιχνίδι, με το οποίο ένα παιδί μαθαίνει να δομή τον προσωπικό του υποδοχέα, κατακτά το μακριά και το κοντά, μαθαίνει να βλέπη, να αυτοεγκλωβίζεται, αλλά και να ελευθερώνεται κλωτσώντας απλώς τους κύβους του. Ακριβώς, όπως κι εμείς, οι ενήλικες, που θεωρούμε εαυτόν ως Homo Faber. Η Σοφρά μας υποδεικνύει πώς το κάνουμε, εντελώς στεγνά.

    Η Επιμελήτρια Αθήνα, Φεβρουάριος 2019
    Ρεγγίνα Αργυράκη